تحقیق دانش آموزی در مورد زندگی حضرت عیسی (ع)

حضرت عیسی (ع) فرزند حضرت مریم (س) و از پیامبران اولوالعزم می‌باشد. در قرآن کریم ۲۵ بار به حضرت عیسی (ع) اشاره شده و کتاب آسمانی او «انجیل» نام دارد. متولد شدن از مادری باکره، سخن گفتن در گهواره، شفای کور مادرزاد، شفای بیمار مبتلا به برص، خبر دادن از غیب و زنده کردن مردگان از معجزات او می‌باشد.

در این تحقیق زندگینامه حضرت عیسی (ع) بیان می‌شود.

 

نام حضرت عیسی (ع)

در تفسیرها گفته شده که «عیسی» واژه‌ای عبرانی است و معنای آن «نجات دهنده» است.

نام دیگر ایشان «مسیح» است که به معنای «مبارک» می‌باشد.

خلاصه زندگینامه عیسی (ع)

نام مادر حضرت عیسی (ع) مریم (س) است که به خاطر نذر مادرش از کودکی در معبد بیت‌المقدس و زیر نظر حضرت زکریا (ع) زندگی کرد و رشد یافت.

مریم (س) ضمن انجام کارهایی که در معبد به عهده‌اش گذاشته شده بود، بسیار به عبادت و نیایش پروردگار می‌پرداخت. او زنی بسیار پاکدامن، صادق و دارای صفات نیکوی اخلاقی بود و خداوند به سبب خلوص نیت و پاکی او برایش میوه‌ها و غذاهای بهشتی می‌فرستاد.

وقتی که سنش به حدود ۱۳ سالگی رسید، فرشته وحی به صورت انسان بر او ظاهر شد و مژده فرزنددار شدن را به او داد در حالی که او ازدواج نکرده بود. وقتی فرشته وحی با تعجب حضرت مریم (س) مواجه شد گفت که انجام هر کاری برای خداوند آسان است.

خداوند در تقدیر مریم (س) فرزندی پاک قرار داده بود که هدایت بشر در آینده به عهده او گذاشته می‌شد.

عیسی (ع) در کنار نخل خشکیده‌ای به دنیا آمد و خداوند به مریم (س) وحی فرستاد که درخت را تکان بده، وقتی درخت را تکان داد، سرسبز و با طراوت و پربار شد و مریم (س) از خرماهای تازه‌ای که از درخت به پایین افتاد خورد و از آب زلالی که در کنار پایش جوشیدن گرفت، نوشید و فرزندش را در آغوش گرفت و به میان قوم خود بازگشت.

مردم که از نیکوکاری و پاکدامنی مریم (س) و پدر و مادرش خبر داشتند بسیار تعجب کردند و به گمان اینکه او مرتکب گناه شده، او را سرزنش کردند.

خداوند به مریم (س) دستور سکوت داده بود، بنابراین مریم (س) در پاسخ مردم به کودک اشاره کرد و ناگهان عیسی (ع) به سخن آمد و فرمود:

«من بنده خدا هستم، خداوند به من کتاب عطا فرموده و به پیامبری انتخابم کرده است. هر مکانی که باشم مبارک و سودمند قرارم داد و تا زمانی که زنده هستم به نماز و زکات سفارشم کرد و مرا در مورد مادرم نیکوکار قرار داد و گردنگش و بدبختم قرار نداده است. و سلام بر من! روزی که به دنیا آمدم و روزی که از دنیا می‌روم و روزی که زنده برانگیخته می‌شوم».

نبوت حضرت عیسی (ع)

حضرت عیسی (ع) از پیامبران بنی‌اسرائیل محسوب می‌شود چون نسب مادرش به حضرت یعقوب (ع) می‌رسد.

او به میان بنی‌اسرائیل رفت و آنان را به توحید و ترک شرک و بت‌پرستی فراخواند. او شریعت موسی (ع) را تصدیق و به پیامبری که بعد از او ظهور خواهد کرد و نامش «احمد» است نیز بشارت داد.

حضرت عیسی (ع) با حکمتی که خداوند در اختیارش گذاشته بود به سوی مردم فرستاده شد تا گمراهی‌ها را از بین ببرد و حلال و حرامی را که مردم در آن اختلاف پیدا کرده بودند برایشان بیان کند.

او به نشانه حقانیت دعوت خود، معجزاتی نیز ارائه داد اما عده کمی به او ایمان آوردند، کاهنان یهود نیز او را انکار کردند و دعوتش را نپذیرفتند، سرانجام از میان ایمان‌آوردندگان چند نفر حواری برگزید تا در انجام رسالت، یاریش دهند.

معجزات حضرت عیسی (ع)

یهودیان دعوت حضرت عیسی (ع) را نپذیرفتند و برای رد ادعای او درخواست معجزه کردند. حضرت عیسی (ع) نیز به اذن خداوند معجزاتی ارائه داد. تعدادی از  این معجزات عبارتند از:

– ساختن مجسمه‌ای از گِل به شکل پرنده و دمیدن در آن و زنده شدن پرنده به اذن پروردگار

– بینا کردن کور مادرزاد

– شفای بیمار مبتلا به برص که بیماری غیر قابل علاج بود

– زنده کردن مردگان به اذن پروردگار

– خبر دادن از غیب

سرانجام عیسی (ع)

عیسی (ع) و حواریون تلاش زیادی در جهت دعوت مردم به یکتاپرستی و شریعت عیسی (ع) انجام دادند و کم‌کم توجه و علاقه مردم به دین تازه جلب شد.

علمای یهود از حقانیت عیسی (ع) با خبر بودند چون حضرت موسی (ع) به ظهور او بشارت داده بود، اما هنگامی که گرایش مردم به مسیحیت را دیدند، در مورد منافع خویش احساس خطر کردند و دچار وحشت و نگرانی شدند.

آنان برای جلوگیری از گسترش دین مسیح (ع) تصمیم به قتل او گرفتند و با اعلام خطر واژگون شدن امپراطوری روم در صورت ادامه یافتن دعوت عیسی (ع)، قیصر روم را تحریک کرده و از او برای اجرای نقشه‌های خود کمک گرفتند.

اما مشیت خداوند چیز دیگری را رقم زده بود، پس همکاری آنان در مورد قتل عیسی (ع) نتیجه نداد و به اشتباه شخص خبرچین و گمراهی به نام «یهودا اسخریوطی» به جای عیسی (ع) کشته شد.

یهود در مورد نتیجه نقشه قتل، اختلاف پیدا کردند، عده‌ای گمان کردند که او را کشتند و عده‌ای دیگر گفتند که او را به دار آویختند؛ اما قرآن در این زمینه می‌فرماید که او را نه کشتند و نه بر دار آویختند و فقط گمان کردند که این کارها را انجام داده‌اند. خداوندِ توانا و حکیم او را به سوی خود بالا برد.

وظیفه ابلاغ رسالت حضرت عیسی (ع) بعد از او را حواریون و شاگردانش به عهده گرفتند و بعضی از آنان تلاش زیادی در این زمینه انجام دادند و موفقیت زیادی هم کسب کردند و بعضی دیگر انحرافاتی در این شریعت آسمانی وارد کردند.